Heeej lieverds,
Vandaag een hectisch dagje wat me behoorlijk heeft aangegrepen. Vannacht kwam Evelien aan, dus de nacht was nogal kort en we hadden eigenlijk weinig zin om te werken, maar helaas voor ons, hier is altijd werk…
Eerst keken we toe bij een meisje, die nogal een kleine buik had en al snel ontdekte we waarom. Een miskraam op 28 weken en de foetus was waarschijnlijk al enkele weken dood, dus de aanblik van dat wezentje was griezelig. Het was ook nog een stuit en de bevalling verliep niet bepaald vlotjes. Ik had het echt wel even moeilijk met deze situatie. Het voelde zo cru om dat arme meisje daar te laten bevallen, terwijl iedereen kon meekijken en naderhand lag ze tussen allemaal moeders, die aan het bevallen waren of pasgeborene baby’s hadden. Het voelt niet eerlijk!
Daarna deed ik mijn eerste repair, haha arme moeder…ik was echt ontzettend blij dat ze een scheur had, zodat ik eindelijk eens kon hechten, maar ze gaf geen kick dus dat gaf wel een lekker gevoel.
Vervolgens hadden we beide een moeder om te bevallen, die niet echt gemakkelijk waren (en dat is nog zachtjes uitgedrukt). Bij mij kwamen de Afrikaanse vroedvrouwenmanieren ook even naar boven en daar schrok ik behoorlijk van…Die van mij vocht werkelijk met heel haar lichaam tegen en het was de normaalste zaak van de wereld om te schoppen en slaan. Het hoofdje zat echt al heel laag, maar ze weigerde mee te persen. Toen ik tot mijn grote schrik (maar eigenlijk had ik het ook wel verwacht) een verschrikkelijk slecht hartje hoorde, werd er maar besloten om haar naar New Mulago te transfereren. Naderhand hoorde ik dat het kindje in de ambulance is geboren, maar ik heb geen idee hoe het afgelopen is met de kleine, maar mijn gevoel zegt me weinig goeds. Dan begint het schuldgevoel toch wel aan je te knagen, hoor…Dan Anneke maar helpen met haar moeder, die ook weigerde te persen en wiens hoofdje ook erg laag zat. Van die situatie kreeg ik dus al een slecht voorgevoel. Uiteindelijk na lang zwoegen werd er dan een jongetje geboren, maar deze was ontzettend slecht en na lang reanimeren en aspireren knapte deze enigszins op, maar ook deze moest naar New Mulago getransfereerd worden. Na een lange dag met weinig goeds dan lekker gegeten @ The Crocodile…
Tot de volgende avonturen!!
Liefs nene
woensdag 4 maart 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

2 opmerkingen:
Wat een verhaal... En moeilijk om mee om te gaan, kan ik me zo indenken...
Geniet van de mooie dingen die je doet en je overkomen en probeer niet te lang stil te blijven staan bij iets waar je (volgens mij?) toch niks aan had kunnen doen...
Liefs,
Andrea
Hee weegi! :D
Zo te lezen ben je flink aan het werk. Wat een ervaringen allemaal! Helaas heeft alles ook zijn minder leuke kanten.. kop op!
Ga je ook nog foto's plaatsen? Ik ben heel erg benieuwd hoe het daar uitziet!
x penny
Een reactie posten