zaterdag 21 februari 2009

hectische week

Hamjambo lieverds van me,

Waar moet ik in godsnaam beginnen deze keer? Bij onze gezellig avondje met de meiden of bij de helse vrijdag…?

Donderdagavond waren we uitgenodigd door Jane en Caroline om bij hun te komen eten (studenten verpleegkunde van antenal). Natuurlijk zeiden we daar geen nee tegen en lieten we ons verrassen. Het was echt onwijs gezellig en ze hebben ons ontzettend verwend met al dat heerlijke eten. Als voorgerecht kregen we thee met gebrande nootjes, erg lekker. Daarna een heerlijk zelfgemaakte fruitcocktaildrankje. En als hoofdgerecht rijst met beef en overheerlijke matokee katokee (ofzoiets dergelijks, in ieder geval de groene bananen met paprika’s, worteltjes en het geheim van iedere huisvrouw Royco). Ik was erg blij dat de stroom was uitgevallen, want onze Nederlandse maagjes zijn niet gewend aan deze grote porties. Ik heb me echt helemaal volgepropt,maar het eten was ook zo onwijs lekker allemaal. Al mis ik Roels lekkere kookkunsten hier wel, dit eten smaakt ook prima :=)

Gister dan weer gewerkt op gyneacologische emergency ward, oftewel doe-iets-aan-de-gevolgen-van-illegale-abortus-kliniek. We starten met de ochtendronde van de dokters en er kwamen al allerlei interessante gevallen rond. Toen moesten we meelopen op de OK voor gynaecologie en daar vielen mijn ogen weer uit. De eerste operatie was een geruptureerde ectopische zwangerschap. Op zich niet zo spectaculair en snel gefixt. Daarna volgde een horroroperatie van een jong meisje, die een illegale abortus had ondergaan en nu een geruptureerde baarmoeder had. Met als gevolg, een foetus vrij in de buikholte…Wat zag die er afschuwelijk uit. Ik kreeg echt de tranen in mijn ogen en kippenvel van die aanblik. Om het drama compleet te maken, was de baarmoeder niet meer te redden en werd deze ook verwijderd. Kortom wat leverde deze illegale abortus dit jonge meisje op? Een dood kind (oke, daar koos ze voor, toen ze naar de abortuskliniek ging..) en onvruchtbaar voor de rest van haar leven. Naderhand kwamen we op de afdeling nog zo’n geval tegen. Er kwam een half dode vrouw binnengereden op de brancard, een bloedspoor achterlatend in de gangen. De dokter voerde middenin de gang een manuele verwijdering uit van de placenta en daarmee was weer iemand gered, die ook had kunnen sterven aan de gevolgen van illegale abortus hier. Ik vind het echt onacceptabel om te zien hoeveel vrouwen hier sterven aan een abortus die niet goed wordt uitgevoerd…
Nog een griezelverhaal van OK. Mevrouw kwam bij uit de narcose, maar het aspiratiemateriaal was verwijderd voor een molazwangerschap bij een 16-jarige meisje. Kortom wat voor situatie creëer je? Een meisje van 16 die ligt af te zien terwijl ze haar baarmoeder leegzuigen, terwijl in de kamer naast haar iemand ligt te stikken in haar eigen braaksel, omdat ze niet kunnen aspireren. Waarop de dokter heel rustig zegt “Oh we are risking her life”. Soms voel ik me zo machteloos hier en wilde ik dat we meer konden doen…Al met al was dit weer een heerlijke werkweek, die voorbij vloog. Volgende week weer kindjes op de wereld zetten. Ik ben benieuwd welke avonturen we dan weer gaan meemaken??

Nu lekker weekend en even niksen. We zitten nu in de bib, wat te werken aan onze literatuurstudie. Net de handwas weer gedaan, die nu hangt te drogen in het zonnetje. Vanavond gaan Momo voor ons koken. Ik ben benieuwd of het Liberische eten net zo lekker is als het Ugandese…Hopelijk houdt die zijn flirtkunsten nu voor zich haha. Ik hou toch alleen van jou, mijn liefste Roel. Don’t worry!!

Fijne vasteloavend allemaal :)
Hele dikke kus!
nene

2 opmerkingen:

Jacques Claessens zei

Hoi Renee,
Wat een verhalen zeg, die maken diepe indruk! (het is nog gekker dan de vastelaovend, maar dus wel reality) Hier, vooral bij Noelle, is (nog) alles rustig. Gisteren hebben we (zonder Bart) al een beetje geoefend voor het familieconcert, was leuk! Hartelijke groeten, N.B. kijk uit met flirten, je weet immers nooit welke schoonvader daar nu weer aan vast zit HAHA!)
Kiss, Jacques

Els zei

Hallo Renee,

Zo te lezen verveel je je niet en maak je genoeg dingen mee, sommige technische termen begrijp ik niet maar wel de strekking van de verhalen en die zijn bizar. Dat dat allemaal bestaat daar kunnen we ons hier toch geen voorstelling van maken. Ik denk dat je soms een soort onmacht voelt waar je ook boos van wordt en dat kan ik me goed voorstellen. Maar je moet maar denken als jullie er niet waren om te helpen dat het dan nog erger zou zijn.
Als je toch lekker gaat eten is het misschien wel leuk om de recepten te vragen dan kunnen we als je weer thuis komt dit ook eens uitproberen lijkt me super gaaf.

Groetjes Els xxxx